Bruno Fernandes kampt dit seizoen met een opvallend mindere start van Manchester United, nog geen zeven weken nadat hij in Manchester de PFA Player of the Year-prijs voor 2025-26 in ontvangst nam. Met zijn 111 doelpunten in 335 wedstrijden voor United is de Portugese captain een van de belangrijkste spelers van de club, maar de cijfers van dit seizoen laten een ander beeld zien.
De aanvoerder had de Premier League- en Football Writers’-prijzen al gewonnen als erkenning voor zijn enorme bijdrage aan de onverwachte derde plaats van zijn ploeg. Hij scoorde negen keer en gaf 21 assists, waarmee hij een Premier League-record brak dat tot dan toe gedeeld werd door Thierry Henry en Kevin De Bruyne.
In de laatste elf wedstrijden van vorig seizoen was Fernandes goed voor 12 van de 21 doelpunten van United, door zelf te scoren of ze voor te bereiden. In de reeks van zeven wedstrijden die de ploeg terugbracht in Europa’s grootste clubcompetitie, na twee jaar afwezigheid, was de 31-jarige middenvelder betrokken bij negen van de twaalf treffers. Statistisch was dat opmerkelijk, en het deed denken aan Eric Cantona in het titelwinnende seizoen 1995-96, toen hij zes wedstrijden op rij scoorde, waarvan vijf keer met slechts één doelpunt van United.
“Het was een bijzonder seizoen voor mij,” vertelde Fernandes aan een enthousiast publiek. “Ik ben heel trots.
Maar we spelen geen tennis. We spelen niet alleen voor onszelf. We spelen voor een team, voor een club, voor de fans. Er is niets bijzonderder dan dat.”
Die woorden klinken nu extra zwaar, want vergeleken met die uitzonderlijke cijfers vallen de statistieken van dit seizoen veel minder indrukwekkend uit.
Fernandes speelde elke minuut in de zes Premier League-wedstrijden van United tot nu toe. Hij kwam tot drie doelpunten en één assist, die allemaal dateren van de wedstrijd tegen Ipswich, de tweede van het seizoen en tot nu toe de enige overwinning van zijn ploeg.
De cijfers zijn wel beter dan vorig seizoen, toen hij in de eerste zes wedstrijden twee keer scoorde en geen enkele kans creëerde. Destijds speelde Fernandes echter op de diepere middenveldpositie die Ruben Amorim verkoos.
Opvallende cijfers
Dit seizoen heeft Fernandes het op een na hoogste aantal schoten van zijn tijd bij United, gemiddeld 3,3 per wedstrijd. Zijn beste seizoen op dat vlak was 3,5 in 2020-21. Tegelijk staat hij gedeeld op de op een na laagste score voor schoten op doel, gemiddeld 0,8. Ook zijn kansencreatie is met gemiddeld 2,5 per wedstrijd de op een na laagste van zijn Old Trafford-periode en ligt flink onder de 4,0 die hij vorig seizoen haalde.
Nog opvallender is dat hij tot nu toe slechts één ‘grote kans’ heeft gecreëerd: de hoge pass die Bryan Mbeumo op 30 augustus vrijspeelde tegen de Ipswich-verdediging. Vorig seizoen creëerde Fernandes gemiddeld één grote kans per wedstrijd.
Die cijfers, gecombineerd met zijn algemene betrokkenheid, verklaren deels waarom United pas zes punten uit zes wedstrijden haalde. Het is de slechtste competitiestart in veertig jaar, toen Ron Atkinson werd ontslagen om plaats te maken voor Sir Alex Ferguson.
Maar is Fernandes een oorzaak van de malaise bij United, of een symptoom ervan?
Fitheid en vertrouwen
Over de fitheid van de Portugese spelmaker bestaat onzekerheid. Fernandes mist zelden een wedstrijd, maar hij ontbrak in de recente Nations League-wedstrijd tegen Noorwegen. Bondscoach Jorge Jesus zei dat de voormalige Sporting-speler “met pijn speelde”.
Toch was Fernandes fit genoeg om terug te keren voor de laatste twee interlands van de verlengde break. Daarvoor speelde hij de volledige negentig minuten in de 4-0-zege op de Azerbeidzjaanse kampioen Sabah FK in de Champions League.
United-coach Michael Carrick ziet hier geen probleem in, nu hij zijn ploeg voorbereidt op het duel met Atlético Madrid op dinsdag.
“Hij had iets, maar dat gebeurt vaak,” zei Carrick. “Spelers spelen wel vaker met blessures.
Het is niet ideaal, maar het is beheersbaar. Bruno kan spelen. Dat is de inzet die hij toont.
Hij is er vrijwel overheen, was vanochtend in de training erg scherp en kijkt uit naar de wedstrijd.”
Vorig seizoen, toen Fernandes het meest productief was, stond Benjamin Šeško regelmatig als spits op nummer negen, terwijl de veteraan Casemiro het anker op het middenveld vormde. Van de negen competitiedoelpunten die Šeško in 2026 scoorde, bereidde Fernandes er vier voor. Ook gaf hij vier van de laatste vijf doelpunten van Casemiro als United-speler vanaf 1 februari een voorzet.
Los van de doelpunten is ook duidelijk dat het ontbreken van Šeško en Casemiro voelbaar is. Zelfs de grootste bewonderaars van Casemiro kunnen de lage looptellingen van United nu niet toeschrijven aan het vertrek van de 34-jarige naar Inter Miami deze zomer. Zijn positiespel en spelinzicht blijven echter van een hoog niveau. Fernandes kon risico’s nemen in de wetenschap dat United bij balverlies in de omschakeling niet snel overspeeld zou worden.
Wat Šeško betreft: zijn nieuwe scheenbeenblessure verlengt alleen maar een periode van weinig betrokkenheid, die sterk gevoeld wordt en waarvoor nog geen einddatum bekend is.
Een plan dat niet uitpakte
De clubleiding negeerde deze zomer de roep om extra aanvallende versterking en versterkte in plaats daarvan het middenveld van Carrick.
Een plan om de initiële afwezigheid van de Sloveen op te vangen door Mbeumo als nummer negen in te zetten, moest worden geschrapt toen Amad Diallo vlak voor de openingswedstrijd in Hull een enkelblessure opliep.
Matheus Cunha kreeg de taak daarop, maar hij zakte herhaaldelijk diep, precies in de ruimte waar Fernandes stond, en het duo vond nooit een effectieve manier om dat op te lossen.
Voor Fernandes voelt dat beperkend. Hoewel hij geen speler is die het vertrouwen mist, lijkt zijn besluitvorming wel onder druk te staan.
Tegen Tottenham in het weekend had Fernandes maar liefst 23 minuten nodig om één pass te geven.
Carrick zei op maandag, vooruitkijkend naar de Champions League-wedstrijd tegen Atlético, dat niemand “gegarandeerd” een plaats in zijn elftal heeft. Hij voegde er genoeg voorbehouden aan toe om aan te geven dat het op de bank zetten van zijn aanvoerder niet in zijn gedachten opkomt.
Toch moet United beginnen met verbeteren, en dat betekent dat Fernandes hetzelfde moet doen.
“Hij is een topspeler, Bruno,” zei Carrick.
“Soms loopt het gewoon niet mee. Soms heb je een periode waarin dat zo is.
Maar hij heeft ongelooflijke dingen gedaan voor deze club, en hij zal dat in de toekomst opnieuw doen. Daar twijfel ik niet aan.”